Anissa (33) is geboren en getogen in Rotterdam. Alleenstaande moeder van een dochter van vijf, die sinds kort op de basisschool zit. Ze werkt parttime in de administratie en probeert daarnaast zoveel mogelijk tijd met haar dochter door te brengen.
Via via kwam ze weer in contact met Anja, een oude bekende voor Anissa. Tijdens een gesprek vertelde Anja over het werk dat ze doet bij Stichting Meedoen. “We raakten aan de praat, ik vertelde over mijn situatie en waar ik tegenaan liep. Toen zei Anja: ‘Laat me met je meekijken – misschien kan ik je helpen.’” En zo kwam de aanvraag voor zwemles op gang.
Anissa probeert haar tijd zo goed mogelijk te verdelen tussen werk en haar dochter. En juist voor haar dochter wil ze zoveel mogelijk kansen creëren. Want naast haar werk is er nog iets waar hun week inmiddels om draait: zwemles. Haar dochter is er gek op. “Sinds ze klein is, wil ze al het water in. Altijd enthousiast als ze in de buurt van water komt.” Op zwemles komen is niet vanzelfsprekend. “Er was een lange wachtlijst van bijna een half jaar. En de kosten zijn hoog.”
Via Stichting Meedoen kon Anissa de aanvraag doen. “Anja wist precies wat ik moest invullen.” De eerste les was in februari, en sindsdien telt haar dochter elke week de dagen af. “Ze verheugt zich er zó op. Ze vertelt het aan haar juf, aan klasgenootjes. Ze is echt trots.”
Voor Anissa is het meer dan alleen een sportmoment. Het is meedoen. “Sommige klasgenootjes wachten op schoolzwemmen, dat begint pas in groep 5 of 6. Maar dan loop je achter. Mijn dochter is nu al een stap verder. Ze kan meepraten.”
Op woensdag is Anissa vrij en gaan ze samen naar zwemles. Dat zijn hun momenten. “Ze kijkt me dan aan en vraagt: ‘Is het al tijd?’ En dan weet ik: dit is onmisbaar.”
Nu ze lekker in het ritme zit, denkt Anissa ook vooruit. “Misschien straks nog een andere sport erbij. Ze is actief, wil graag bewegen. En ik wil haar die kans geven.”
Ze heeft een duidelijke boodschap: “Denk aan de kinderen. Laat ze meedoen. Dat ene uurtje per week. Het maakt zoveel verschil.”
Anissa’s verhaal begon met een praatje met Anja, maar door haar eigen ervaring weet ze nu als geen ander wat Stichting Meedoen kan betekenen. “Ik heb het zelf gezien en gevoeld. Dat voldane gevoel als je je kind ziet stralen. Dat gun je iedereen.”